ettelaat newspaper

تاريخ خبر: سه شنبه 13 مرداد 1388، 12 شعبان 1430، 4 آگوست 2009، شماره 24533سه شنبه 13 مرداد 1388، 12 شعبان 1430، 4 آگوست 2009، شماره 24533

داستان واره

شکوفه

علي درويشي

خيلي دوست داشت يکي از آن ادکلن‌هاي پاريسي را که شيشه شيکي داشت، داشته باشد. هربار که از جلوي مغازه رد مي‌شد و چشمش بر مي‌خورد به آن، مي ايستاد به تماشا.

آرزو مي کرد هرچه زودتر فروردين بيايد که بتواند با فروش شکوفه، پول خريدش را به دست بياورد.فروردين رسيد و درخت‌ها شکوفه دادند. يک روز از راه مدرسه وقتي به نزديک خانه رسيد، به ميان باغشان رفت و آغاز کرد به شکوفه جمع‌کردن. هنگامي که جيب‌هاي مانتويش پر شد؛ بقيه شکوفه‌ها را در کيفش ريخت، تا زماني که هوا رو به تاريکي گذاشت.

.فردا آموزگار همين‌که پا به کلاس گذاشت، درنگ کرد و بو کشيد و با يک نفس ژرف، انگار کوشيد همه هواي کلاس را به شش‌هايش بکشد. گفت:«اين بوي خوش بهارنارنج از کجا مياد؟»

و دخترک تازه ياد شکوفه‌ها افتاد و به جيب‌هايش نگاه کرد و به درون کيفش، که رنگشان به تيرگي گذاشته بود و ديگر خريداري نداشت.

codex17x

page29

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه